suchość, atrofia, GSM, srom, pochwa i komfort intymny
Okres okołomenopauzalny i pomenopauzalny może wiązać się ze zmianami w obrębie pochwy, sromu, błony śluzowej, przedsionka pochwy i układu moczowego. Pacjentka może odczuwać suchość, pieczenie, ból podczas współżycia, atrofię pochwy, atrofię sromu albo objawy zespołu moczowo-płciowego menopauzy.
Menopauza nie jest chorobą, ale zmiany hormonalne zachodzące w tym okresie mogą wpływać na jakość tkanek okolic intymnych. Spadek poziomu estrogenów może powodować, że błona śluzowa pochwy staje się suchsza, cieńsza, mniej elastyczna i bardziej podatna na mikrourazy.
Objawy mogą dotyczyć również sromu, przedsionka pochwy oraz układu moczowego. Dlatego w tej części serwisu punktem wyjścia jest etap życia kobiety, a nie nazwa konkretnego zabiegu. Najpierw trzeba nazwać objawy, potem przeprowadzić konsultację, a dopiero później dobrać metodę postępowania.
Pacjentka w okresie okołomenopauzalnym lub pomenopauzalnym często nie szuka od razu nazwy zabiegu. Częściej zauważa, że coś się zmieniło: pojawiła się suchość, pieczenie, ból podczas współżycia, delikatność tkanek, częstsze podrażnienia albo dyskomfort ze strony układu moczowego.
Takie objawy mogą być ze sobą powiązane. Suchość pochwy, atrofia pochwy, atrofia sromu, ból przy wejściu do pochwy i objawy moczowe mogą tworzyć obraz zespołu moczowo-płciowego menopauzy. Dlatego ważne jest spojrzenie na cały obszar intymny, a nie tylko na jeden objaw.
Objawy nie zawsze ograniczają się do pochwy. Mogą dotyczyć również sromu, przedsionka pochwy, błony śluzowej, cewki moczowej i komfortu współżycia. Dlatego konsultacja powinna obejmować pełny obraz dolegliwości pacjentki.
Jednym z najczęstszych problemów w tym okresie jest suchość pochwy. Może ona powodować tarcie, pieczenie, mikrourazy, ból podczas współżycia i unikanie zbliżeń. Jeśli towarzyszy jej delikatność tkanek, spadek elastyczności i objawy moczowe, konieczna może być ocena w kierunku GSM.
Atrofia pochwy i atrofia sromu mogą powodować, że tkanki stają się bardziej kruche, suche, wrażliwe i podatne na podrażnienia. Pacjentka może odczuwać dyskomfort codzienny, nie tylko podczas współżycia. Dlatego dobór terapii powinien wynikać z badania i kwalifikacji.
U wybranych pacjentek po kwalifikacji można rozważać postępowanie ukierunkowane na poprawę jakości, nawilżenia, elastyczności i komfortu tkanek pochwy lub sromu. Może ono obejmować leczenie miejscowe, PRP, RF, laseroterapię CO₂, kwas hialuronowy albo postępowanie skojarzone.
Nie każda pacjentka wymaga jednak zabiegu. Czasem najważniejsze jest leczenie przyczynowe, leczenie miejscowe, zmiana pielęgnacji, wykluczenie infekcji albo ocena innych chorób. Metody regeneracyjne powinny być dobierane dopiero po konsultacji.
Pacjentka nie musi wiedzieć, czy potrzebuje RF, PRP, lasera, HIFU czy kwasu hialuronowego. Wystarczy, że opisze swoje objawy. Dobór metody powinien wynikać z konsultacji, badania i kwalifikacji lekarskiej.
Postępowanie zależy od dominujących objawów. Przy suchości i atrofii ważna może być ocena błony śluzowej i leczenie miejscowe. Przy pieczeniu sromu konieczne jest różnicowanie atrofii, infekcji i chorób skóry. Przy bólu podczas współżycia trzeba ocenić śluzówkę, przedsionek pochwy, srom i napięcie tkanek.
Jeśli odczuwasz suchość pochwy, pieczenie sromu, ból podczas współżycia, objawy atrofii, GSM albo pogorszenie komfortu intymnego w okresie menopauzy, umów konsultację u lek. Wojciecha Mazika.
Rejestracja:
+48 668 447 436
kontakt bezpośredni: +48 605 724 691
